Według niektórych źródeł, okręt został już ukończony bez czterech dział na lewej burcie (m.in. J. Krzewiński op.cit. i Conway’s all the world’s fighting ships 1947–1995), lecz przeczą temu fotografie w R. Johnstone-Bryden, op.cit. s. 14 i 41.. Podczas kolejnego remontu w latach 1958–1959 usunięto podnośnik samolotów na lewej burcie, który obsługiwał jedynie górny hangar i nie okazał się praktyczny, poszerzono nieco pokład dodając objazd po zewnętrznej stronie nadbudówki (tzw. Alaskan Highway – „autostrada alaskańska”) oraz ulepszono katapulty, dostosowując je do nowych samolotów Sea Vixen i Scimitar. Usunięto wtedy też dziobowe działa z prawej burty, poszerzając miejsce dla parkowania samolotówR. Johnstone-Bryden, op.cit., s. 61. W niektórych źródłach (m.in. J. Krzewiński op.cit.) błędna informacja o usunięciu prawoburtowych dział w 1956.. Przeplanowano nadto pomieszczenia załogi. Remont ten przeciągnął się na skutek pożaru. W 1961 zainstalowano system świateł wspomagających lądowanie oraz system dalekiego sprowadzania samolotów Hilo. W 1964 usunięto po jednej (przedniej) wieży rufowych dział 114 mm na obu burtachJ. Krzewiński op.cit., R. Johnstone-Bryden, op.cit., s. 109.. Pozostałe rufowe działa 114 mm i działa 40 mm usunięto w 1969J. Krzewiński op.cit.