Kościół pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego w Piotrkowie Trybunalskim – Sanktuarium Matki Bożej Piotrkowskiej. Barokowy kościół ojców bernardynów usytuowany przy ulicy Słowackiego 2 w Piotrkowie Trybunalskim.
Przybycie bernardynów Bernardyni znani byli w Piotrkowie dzięki kwestarzom z Warty, którzy w latach 1570–1600 przybywali tu głosić kazania i zbierać ofiary pieniężne. Prowincjał bernardynów w latach 1623–1626 ojciec Leonard Starczewski namówił swojego młodszego brata Floriana Starczewskiego, by zamiast planów budowy klasztoru w Drużbicach koło Bełchatowa, w swych dobrach, zakupić plac w Piotrkowie.
Budowa kościoła i klasztoru Niedaleko Bramy Sieradzkiej w 1624 roku od mieszczan Augustyna i Małgorzaty Łysogórskich i Anny Scheterowej oraz szlachcica Macieja Wężyka zostało wykupione przez Floriana Starczewskiego dla bernardynów miejsce na Rokszyckim Przedmieściu, zwane wtedy „Łysą Górą”. Prowincjał skierował do miasta dwóch zakonników – Mateusza z Piotrkowa i Pawła z Radomska – a 5 maja 1625 r., za zezwoleniem arcybiskupa gnieźnieńskiego Henryka Firleja, przyjął w imieniu zakonu zgodę na osiedlenie w Piotrkowie. Główny fundator i jego bracia: Stanisław biskup sufragan płocki oraz Wawrzyniec kanonik krakowski, okazali wydatną pomoc pieniężną.