Gieysztor uznał tę interpretację za domysł, natomiast religioznawca Thede Palm określił ten pogląd Brücknera jako całkowicie arbitralny, co, zdaniem Łowmiańskiego, nie jest sprawiedliwe. Jednocześnie Łowmiański wskazywał na mało prawdopodobną koncepcję, że Helmold, znając osobiście to sanktuarium, nie był w stanie odróżnić ogólnego terminu określającego proces sądowy od imienia bóstwa. Językoznawca Leszek Moszyński wykluczył możliwość takiej etymologii: zapis Prove nie daje ku temu żadnych podstaw, ponieważ zawiera , podczas gdy przejście w języku połabskim do nastąpiło znacznie później. Krytykę Moszyńskiego poparł Łuczyński: w języku Słowian połabskich dźwięk (*pravo) nie zmieniał się na (**Prove).
Sam Moszyński uważał Prove za słowiańską adaptację imienia celtyckiego boga słońca Borva (Borvo, Brovo). Zarejestrowana przez Helmolda forma z bezdźwięcznym (Prove) służyła, zdaniem badacza, jako kryptonim chroniący prawdziwe imię słowiańskiego boga słońca, Swaroga. Rosik krytycznie zauważa, że autor nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tej wersji. Wcześniej, w 1837 roku, filolog Johann Kaspar Zeuss wskazywał, że imię Prowe dosłownie pokrywa się z imieniem germańskiego Frejra (swn. Frouwo), z czym zgodził się językoznawca Max Vasmer. Później językoznawcy Krzysztof T.