W 1976 i 1977 odbyła trasy koncertowe po Polsce i Czechosłowacji z Haną Zagorovą i orkiestrą Karla Vágnera, poza tym uczestniczyła w programie Pragakoncertu i nagrała czechosłowacki recital. W 1977 dała kilkanaście solowych recitali w Polsce i wystąpiła w koncercie telewizyjnym „Dobry wieczór Warszawie” w stołecznym Teatrze Wielkim, a także ponownie udzieliła się na niemieckim rynku, biorąc udział w nagraniu programu Ein Kessel Buntes i wydając niemieckojęzyczny album pt. Morgenrot. W 1978 wystąpiła z utworem „Mój słodki Charlie” podczas 2. Międzynarodowego Festiwalu Interwizji w Sopocie, a także wzięła udział w Festiwalu „Dečinska Kotva” w Czechosłowacji. W tym samym roku wydała album pt. Być narzeczoną twą, za którego sprzedaż otrzymała certyfikat złotej płyty. Na początku lat 80. zaczęła eksperymentować z pop-rockowym repertuarem, nawiązując współpracę z zespołami: Budka Suflera (z którym nagrała piosenki „To za mało” i „Nie odchodź jeszcze”) i Exodus (razem nagrali utwory „Jednodniowe obietnice” i „Ześlij mi”).