Po wybuchu drugiej Intifady w 2000 roku poparcie dla ruchu osłabło, co wiązało się ze spadkiem nadziei na pokój w społeczeństwie izraelskim. W 2003 roku pojawiły się nowe plany i pomysły, a także działania, m.in. inicjatywa genewska czy tzw. cenzus narodowy, które nawiązywały do formuły „ziemia za pokój”. Żadne z nich nie było oficjalnie związane z ruchem Pokój Teraz, ale mimo to wielu członków organizacji brało w nich udział (w pierwszym przypadku Josi Belin i partia Merec-Jachad, w drugim Ammi Ajjalon).
W 2004 roku główne aktywności ruchu Pokój Teraz to monitorowanie osadnictwa żydowskiego i nielegalnej działalności organizacji Hiltop (prawicowej młodzieżówki ruchu osadniczego). Pokój Teraz był jednym z głównych organizatorów demonstracji Mate ha-Rov („obóz większości”), wspierającej plan jednostronnego wycofania osadników ze Strefy Gazy autorstwa premiera Ariela Szarona. 19 marca 2005 roku demonstracja popierająca ten plan skupiła ok. 10 tys. osób.