Po 1945 roku 17 stycznia 1945 roku kilku pracowników elektrowni, których powstanie warszawskie zastało na Pradze, przeszło wraz z wojskiem Wisłę po lodzie na Powiśle. Następnego dnia rozpoczęły się prace nad odbudową zakładu. Znaczącej pomocy technicznej udzieliła wojskowa misja radziecka (ok. 30 osób pod kierownictwem płk. Ławrenienki), pracująca w Warszawie od marca do września 1945. Związek Radziecki przekazał również elektrowni dużą liczbę maszyn, narzędzi oraz materiałów. Na bocznicy kolejowej ustawiono pociąg-elektrownię, zasilającą maszyny na terenie zakładu. Pomocy udzieliły również elektrownie w Łodzi i Pruszkowie. Teren zakładu ochraniała kompania Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Pierwszy turbogenerator uruchomiono 25 kwietnia, drugi 18 maja, trzeci 22 czerwca, a czwarty 6 września. Pod koniec 1945 elektrownia osiągnęła moc 57,3 MW. Odbudowa elektrowni zakończyła się w 1951 roku. Osiągnęła ona wtedy moc 78 MW. W wyniku przeprowadzonej w latach 1951−1953 modernizacji szczytowe obciążenie wzrosło do 100 MW.
W 1956 roku w wyniku wybuchu pary w hali maszyn zginęło czterech pracowników.