mały|Maiko – uczennica szkoląca się na gejszę. Termin maiko występuje tylko w Kioto. Odpowiednik maiko w Tokio to hangyoku.
Podczas bycia maiko dziewczyna przechodzi kilka etapów kształcenia.
Cechy charakterystyczne dla maiko kimono z długimi rękawami, trenem i zaszewkami na rękawach i barkach takimi jak w kimonie dziecięcym tzw. hikizuri długi pas obi zawiązany w węzeł darari tak, by zwisał swobodnie z tyłu kanzashi, czyli bogate ozdoby do włosów (inne na każdy miesiąc), np. kwiaty ręcznie składane z małych kawałków jedwabiu tzw. hana kanzashi okobo – klapki na 10–15 cm koturnie (jeśli maiko jest zbyt wysoka, nie nosi okobo, tylko zori), wydrążone w środku i z zamocowanym dzwoneczkiem, który dzwoni podczas chodzenia
Fryzury maiko wareshinobu – noszona na początku kariery, koczek z tyłu podzielony jest na dwie części, górą i dołem koczka wystaje czerwona wstążka w białe kropki ofuku – noszona przez dwa ostatnie lata kandydowania, kok z tyłu jest rozdzielony tylko na dole sakko (sakkou) – noszona przez dwa tygodnie poprzedzające debiut jako geiko yakko shimada – noszona podczas Nowego Roku i 1 Sierpnia katsuyama – noszona podczas festiwalu Gion