Starej Rzeszy (1939-1945), 2001, s. 77, 87..
thumb|240px|Grób ks. Stanisława Trzeciaka na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie 22 marca 1941 roku złożył donos w Sicherheitsdienst na Tadeusza Pudra, duchownego katolickiego pochodzenia żydowskiego, którego treść potwierdził w rozmowie z untersturmführerem SS Karlem Georgiem Brandtem, późniejszym katem getta warszawskiego. Na skutek donosu Puder został aresztowany i osadzony w więzieniu Gestapo na Rakowieckiej. Zdaniem Muszyńskiego ks. Trzeciak tylko potwierdził to, co już wiedzieli Niemcy o ks. Pudrze, nie dostarczając żadnych nowych informacjiW.J. Muszyński, Stanisław Trzeciak (1873-1944), [w:] Słownik biograficzny polskiego katolicyzmu społecznego, red. R. Łatka, t. 2, Warszawa 2021, s. 437..
Po wybuchu powstania warszawskiego w kościele św. Antoniego schroniło się wielu mieszkańców okolicznych domów, którzy liczyli, że szanowany przez Niemców proboszcz uchroni ich przed śmiercią. W przekonaniu tym umacniał ich zresztą sam ks. Trzeciak. W dniu 7 sierpnia 1944 Niemcy po raz pierwszy pojawili się w kościele, jednak proboszcz zdołał ich przekonać, aby pozostawili ludność w spokoju. Podlewski podaje, że ksiądz Trzeciak pokazał wówczas żołnierzom wysokie niemieckie odznaczenie (nadane mu jeszcze przed wojną) oraz jakieś papiery.