Charles Constantine (ur. 13 listopada 1846, zm. 5 maja 1912) – oficer kanadyjskiej Północno-Zachodniej Policji Konnej.
Constatine urodził się w Bradford (w Anglii) i jako dziecko wyemigrował, wraz z rodzicami, do Dolnej Kanady w końcu dekady lat czterdziestych XIX wieku. Od wczesnej młodości zdradzał zainteresowanie służbą wojskową i wraz z osiągnięciem pełnoletniości wstąpił w szeregi lokalnej milicji. W 1870 pod generałem Woolseleyem, będąc częścią batalionu strzelców, wziął udział w ekspedycji pacyfikującej rebelię nad Rzeką Czerwoną. W 1873 po założeniu rodziny porzucił służbę wojskową i został deputowanym szeryfa Manitoby, a w 1880 awansował na prowincjonalnego komendanta policji. Odpowiedzialny był także za wydawanie i kontrole koncesji. W 1885 w związku z rebelią północno-zachodnią na krótko wrócił do służby czynnej w oddziale lekkiej piechoty z Winnipegu. Rok później był jednym z pierwszych, którzy zgłosili akces do nowo tworzonej Północno-Zachodniej Policji Konnej. 26 lipca rozpoczął służbę w randze inspektora. Początkowo został przydzielony do Regina Depot. W 1894 Constantine został wysłany na rekonesans do dystryktu Jukon. Opierając się na swej intuicji, przewidział wybuch tego, co znane jest jako gorączka złota nad Klondike.