Ирина Шнитке об Альфреде Шнитке – муже, композиторе, одаренном человеке, Редакция „Российской газеты”..

Dzieła thumb|Fragment III Koncertu smyczkowego Po śmierci Schnittkego ukazało się kilka niepublikowanych wcześniej utworów. Aleksandr Iwaszkin, jego biograf, namówił Irinę Schnittke do udostępnienia praw do dwóch młodzieńczych dzieł kompozytora: zainspirowanej twórczością Szostakowicza i napisanej na niewielką orkiestrę Symfonii nr 0 (1956) oraz oratorium Nagasaki (powstałego w 1958 roku pod wpływem Carmina Burana Carla Orffa). Z kolei sama Irina postanowiła udostępnić niedokończoną przez Schnittkego trzyczęściową IX Symfonię (1997–1998), która jest jej zdaniem muzycznym testamentem artysty. Pisany lewą ręką i częściowo nieczytelny rękopis odcyfrował i zrekonstruował w 2007 roku rosyjski kompozytor Aleksandr Raskatow.

Pełny zbiór dzieł oraz partytury Schnittkego zostały opublikowane w wielotomowych seriach, podzielonych tematycznie pod względem form muzycznych.