Morfologia Jest najdłuższym tasiemcem pasożytującym u człowieka. Dorosłe osobniki mają szarożółtą barwę, mierzą od 3 do kilkunastu metrów długości i zbudowane są się z około 3000 proglotydów (członów). Jest gatunkiem długowiecznym, w organizmie żywiciela ostatecznego może żyć ponad 25 lat. Jego ciało pokrywają bruzdy czepne (bothria) umożliwiające przyczepienie do błony śluzowej jelita. Mała, grzbietowo-brzusznie spłaszczona główka (scolex) ma 2–3 mm długości i ok. 1 mm szerokości. Za nią znajduje się cienka i rozciągliwa szyjka (collum) wytwarzająca proglotydy, z których ok. 20% pierwszych stanowią człony jałowe, męskie lub hermafrodydyczne, natomiast dalsze 80% jest dojrzałe i zawiera rozwiniętą macicę z jajami. Szerokość dojrzałych proglotydów jest większa niż ich długość. W ich wnętrzu znajdują się, w pełni rozwinięte, męskie oraz żeńskie narządy rozrodcze. Część męską tworzą pęcherzykowate jądra położone na grzbietowej stronie proglotydu, łączące się z przewodami wyprowadzającymi. Wysuwany cirrus otoczony jest torebką prącia (bursa cirri), a otwór płciowy leży na spodzie zatoki płciowej w na brzusznej stronie przedniej części proglotydu.