thumb|240px|Rycina satyryczna ukazująca francuskiego dragona w roli „misjonarza” (1686) thumb|240px|Jean Cavalier – jeden z przywódców powstania (mal. P.A. Labouchère, 1864) thumb|240px|Opat de Chayla thumb|240px|Kamień pamiątkowy walk stoczonych pod Martignargues Powstanie kamizardów (fr. Guerre des camisards) – powstanie francuskich chłopów i biedoty miejskiej (wyznawców kalwinizmu) z górskiego masywu Sewennów (Cévennes) i wschodniej Langwedocji przeciwko katolickim wojskom króla Francji, mające miejsce w latach 1702–1704. Pomimo stłumienia powstania oraz wprowadzenia terroru i prześladowań zamieszki trwały do 1715 roku.
Walki z kamizardami stanowią ówczesny przykład „totalnej wojny” na wyniszczenie (celowe niszczenie domów i upraw, wysiedlenia, masowe zabijanie ludności cywilnej). Represje przeciwko kalwinistom w rejonie powstania trwały aż do 1787 roku (edykt o tolerancji). W tamtej epoce konflikt ten określano jako „wojnę w Sewennach” (Guerre des Cévennes).
Nazwa kamizard (franc. camisard) nadana przez katolików, pochodzi od prowansalskiego słowa camisa (koszula, por. franc. chemise) lub od określenia camisade (nocna napaść). Sami kamizardzi nazywali siebie „dziećmi Bożymi” (enfants de Dieu).