Studiował również na uniwersytecie w Londynie.

W latach 1926–1937 był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie zajmował się teorią statystyki. Z ruchem socjalistycznym związany był od 1918. Był jednym z najbardziej aktywnych działaczy Związku Niezależnej Młodzieży SocjalistycznejOskar Lange, Dzieła. Tom 1 – kapitalizm, PWE 1973; s. 21.. Od 1927 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. Przez pewien czas pisał do czasopisma „Płomienie” wydawanego przez Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego w Krakowie.

Za granicą W Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii przebywał w latach 1934–1936 jako stypendysta. W 1936 na krótko wrócił na katedrę statystyki do Krakowa, a w 1937 ponownie wyprowadził się do Stanów Zjednoczonych. Trafił na Uniwersytet Kalifornijski, a następnie na Uniwersytet Stanforda. W latach 1938–1945 wykładał na Uniwersytecie Chicagowskim. W czasie swojego pobytu w Ameryce kontaktował się z emigracyjną PPS, jak i amerykańskim ruchem socjalistycznym. Jako przedstawiciel PPS był wiceprezesem Zarządu Głównego Amerykańskiego Związku Wyzwolenia Polski. W 1941 przedstawił Gospodarcze podstawy demokracji w Polsce.