thumb|Leon Kruczkowski, Jerzy Albrecht wręczają nagrody za najlepszy scenariusz o Chopinie laureatom: Hannie Ogulewicz i Stanisławowi Hadynie thumb|Grób Leona Kruczkowskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie thumb|Pomnik Leona Kruczkowskiego w parku jego imienia w Sosnowcu Leon Kruczkowski (ur. 28 czerwca 1900 w Krakowie, zm. 1 sierpnia 1962 w Warszawie) – polski pisarz i publicysta, pionier literetury antyfaszystowskiej, oficer rezerwy Wojska Polskiego, poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) oraz na Sejm PRL I, II i III kadencji (1952–1962), działacz komunistyczny, w latach 1949–1956 prezes Związku Literatów Polskich. Od 1957 do śmierci członek Rady Państwa. Budowniczy Polski Ludowej, laureat Leninowskiej Nagrody Pokoju.
Życiorys Urodził się 28 czerwca 1900 roku w Krakowie, jako jedno z siedmiorga dzieci w rodzinie Łukasza, introligatora, i Ludwiki z Boguszów. Ojciec prowadził własną pracownię przy Małym Rynku 6. Leon ukończył cztery klasy szkoły wydziałowej. 14 czerwca 1918, po ukończeniu Wydziału Chemiczno-Technicznego Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie, zdał egzamin dojrzałości. Od listopada 1919 do marca 1920 był zatrudniony w redakcji „Nowej Reformy“, w charakterze reportera i korektora.