Berlin Nordbahnhof (pol. Berlin Dworzec Północny) – stacja kolejowa w Berlinie, obsługująca obecnie pociągi S-Bahn, niegdyś również dworzec czołowy obsługujący połączenia dalekobieżne.
Stacja dalekobieżna 1 sierpnia 1842 otwarto Kolej Szczecińską, a wraz z nią czołowy Stettiner Bahnhof (pol. Dworzec Szczeciński) w Berlinie. Początkowo odjeżdżały z niego pociągi do Eberswalde i Angermünde, rok później linię wydłużono do Szczecina. W 1851 uruchomiono kolej łączącą dworzec z innymi dworcami czołowymi przez Hamburger Bahnhof, Potsdamer Bahnhof, Anhalter Bahnhof do Frankfurter Bahnhof (obecnego Ostbahnhof).
Od 1870 zlikwidowano biegnącą poziomem ulicy kolej łączącą. Jednocześnie rozpoczęto rozbudowę dworca, aby mógł on obsłużyć wzmożony ruch pasażerski. W końcu 1876 otwarto nowy budynek dworca, zaś w 1903 został on rozbudowany o trzy niewielkie hale peronowe po wschodniej stronie.
Po podziale Berlina w 1945, jako jedyny z dużych dworców czołowych znalazł się we wschodniej części miasta. W 1950 stację przemianowano ze względów politycznych na Nordbahnhof, aby podkreślić uznanie granicy na Odrze i Nysie przez NRD.