Starzec jakubek, starzec Jakubek (Jacobaea vulgaris Gaertn.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Jest szeroko rozprzestrzeniony w strefie klimatu umiarkowanego na Starym Świecie, introdukowany rośnie także w Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. W Polsce jest pospolity.
Rozmieszczenie geograficzne Występuje niemal w całej Europie z wyjątkiem południowych i północnych krańców (brak go na wyspach na Morzu Śródziemnym i Islandii), w północno-zachodniej Afryce (w Maroku, Algierii i Tunezji) oraz na rozległych obszarach północnej i środkowej Azji sięgając po zachodnie Chiny, Mongolię i wschodnią Syberię. Jako introdukowany rośnie w strefie umiarkowanej Ameryki Północnej, we wschodniej Azji, w południowej Australii i Nowej Zelandii. W Polsce jest pospolity na całym obszarze.
Nazewnictwo Tradycyjnie gatunek włączany był do rodzaju starzec Senecio do sekcji Jacobaea. Analizy molekularne w pierwszych latach XXI wieku wykazały polifiletyzm tradycyjnego ujęcia rodzaju Senecio, m.in. sekcja Jacobaea okazała się być bliżej spokrewniona z kilkoma innymi rodzajami (np. Packera) niż z Senecio sensu stricto W efekcie w XXI wieku gatunek trafił do wyodrębnionego rodzaju Jacobaea Gaertn.Fruct. sem. pl. 2:445, t. 170, fig. 1.