lokatę w jednoseryjnym konkursie Pucharu Kontynentalnego w Ishpeming.
W lipcu 2003 dwukrotnie zajmował miejsca w czołowej „dziesiątce” Letniego Pucharu Kontynentalnego – w Calgary był szósty, a w Park City piąty. 14 sierpnia 2003 w Courchevel zajął 17. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix, zdobywając pierwsze w karierze i jedyne punkty tego cyklu. W lutym 2004 zajął 45. lokatę w konkursie indywidualnym mistrzostw świata w lotach narciarskich.
W sezonach 2004/2005 i 2005/2006 nie odnosił większych sukcesów na arenie międzynarodowej, startując głównie w Pucharze Kontynentalnym, gdzie punktował niemal wyłącznie w słabo obsadzonych zawodach rozgrywanych w Stanach Zjednoczonych. W lutym 2006 po raz drugi w karierze wziął udział w zimowych igrzyskach olimpijskich – w obu konkursach indywidualnych odpadł w kwalifikacjach, a w rywalizacji drużynowej zajął 14. pozycję. Start na skoczniach olimpijskich Stadio del Trampolino był jednocześnie jego ostatnim w karierze występem w oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS.
Z powodu problemów finansowych i braku satysfakcjonujących go wyników po sezonie 2005/2006 zakończył karierę sportową.