Cele nauczania – kierunki i zamierzenia dotyczące przyswajania przez uczniów wiedzy oraz umiejętności stosowania tej wiedzy w praktyce.
Niektórzy autorzy odróżniają wąsko pojmowane cele nauczania od szerokich celów kształcenia, czyli oddziaływania pozwalającego na ukształtowanie systemu wiadomości, umiejętności, nawyków, zdolności, światopoglądu oraz wychowania.
Wynikiem nauczania są właściwości uczniów zdobyte na skutek opanowania określonych czynności.
Formułowanie celów służy zarówno doborowi metod i treści nauczania, jak i (przede wszystkim) egzekwowaniu wiedzy i umiejętności.
Taksonomia celów nauczania Ujęcie taksonometryczne zmierza do ścisłego, kompletnego i rozłącznego ujęcia celów nauczania, w którym pozycje taksonometryczne mogą stać się przedmiotem pomiarów. System ten, zwany taksonomią Blooma, wynalazł Benjamin Bloom, który opracował dwie dziedziny (poznawcza, emocjonalna). Trzecią (psychomotoryczną) opracował Baldwin.
dziedzina poznawcza: wiedza, rozumienie, zastosowanie metod, analiza, synteza, ocenianie ze względu na złożone cele; dziedzina emocjonalna: recepcja, działanie, wartościowanie, organizacja; dziedzina psychomotoryczna: percepcja, nastawienie, działania kierowane, działania kompleksowe.