Andrzej Licis (ur. 10 września 1932Andrzej Fąfara Cały ten tenis. Encyklopedia, wyd. Firma księgarska Olesiejuk, 2016, s. 135. w Olkuszu, zm. 17 kwietnia 2019 w Évian-les-BainsBiogram na stronie historiapolskiegotenisa.pl) – polski tenisista, czterokrotny mistrz kraju w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa Po wojnie przeniósł się z rodzicami do Katowic, gdzie rozpoczął naukę w szkole średniej, a zarazem treningi tenisowe w miejscowej Pogoni (od 1950 w Baildonie). Uprawiał także m.in. piłkę nożną, łyżwiarstwo i tenis stołowy, ale sukcesy sportowe odniósł w tenisie. W 1947 znalazł się po raz pierwszy w czołowej dziesiątce juniorów kraju, a w 1950 zdobył mistrzostwo Polski juniorów.
Praworęczny zawodnik, czterokrotnie był mistrzem Polski seniorów w grze pojedynczej. Pierwszy tytuł zdobył na mistrzostwach we Wrocławiu w 1953, pokonując w pięciu setach Józefa Piątka, chociaż rywal prowadził już 6:2, 6:2, 5:2 i 40:15 przy własnym serwisie. Piątka pokonał Licis w finale mistrzostw Polski także w 1958 w Poznaniu, ponadto dwukrotnie wygrywał w decydujących meczach z uważanym za jeden z większych talentów w polskim tenisie Władysławem Skoneckim (w 1956 w Katowicach i rok później w Szczecinie).