Stanisława Kostki w Łodzi-Rudzie (późniejszego Kościoła Najświętszej Marii Panny Ostrobramskiej, Matki Miłosierdzia), gdzie zajmował się duszpasterstwem młodzieży i liturgicznej służby ołtarza.
W 1976 otrzymał godność kapelana honorowego Jego Świątobliwości, a w 1979 został mianowany kanonikiem honorowym łódzkiej kapituły katedralnej.
Biskup 12 marca 1980 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Risinium. Święcenia biskupie otrzymał 4 maja 1980 w Katedrze św. Stanisława Kostki w Łodzi. Udzielił mu ich Józef Rozwadowski, biskup diecezjalny łódzki, któremu asystowali biskupi pomocniczy łódzcy: Jan Kulik i Bohdan Bejze. Jako dewizę biskupią przyjął słowa In virtute Spiritus (W mocy Ducha). W latach 1980–1986 sprawował urząd wikariusza generalnego diecezji. W kurii biskupiej został przewodniczącym Komisji ds. Duszpasterstwa Turystycznego i Komisji ds. Prawnych. W latach 1985–1986 należał do kolegium konsultorów.