Róża Maria Herman z domu Lubińska (ur. 16 stycznia 1898 w Warszawie, zm. 7 marca 1995 w Łodzi) – lekarka żydowskiego pochodzenia, czołowa polska szachistka w okresie międzywojennym oraz powojennym.
Życiorys Urodziła się w 1898 w Warszawie. Absolwentka gimnazjum w Warszawie. Z wykształcenia była lekarką; ukończyła studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizowała się w chorobach wewnętrznych.
Podczas okupacji niemieckiej przebywała w Warszawie. Kiedy utworzono getto, ukrywała się w mieszkaniu poznanej na studiach Aleksandry Rowińskiej. W lipcu 1944 wyjechała do majątku ziemskiego na Lubelszczyźnie, gdzie doczekała końca wojny.
Trzykrotnie startowała w turniejach o mistrzostwo świata kobiet: 1935 (Warszawa) – VI-VII miejsce z wynikiem 3½ pkt z 9 partii 1937 (Sztokholm) – X-XVI miejsce z wynikiem 7 pkt z 14 partii 1950 (Moskwa) – XVI miejsce z wynikiem 3 pkt z 15 partii
W okresie międzywojennym zajęła IV miejsce w I Mistrzostwach Polski Kobiet w Warszawie w 1935 oraz VI miejsce w II MP w Warszawie w 1937 (w obu turniejach zwyciężyła Regina Gerlecka). W turnieju kobiecym w Semmering w 1936, wygranym przez Sonję Graf, zajęła XI miejsce.