thumb|240px|Nagrobek Władysława Szcześniaka na Cmentarzu Powązkowskim (2008) Władysław Maksymilian Szcześniak (ur. 12 października 1858 w Zakroczymiu, zm. 9 września 1926 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii, biskup pomocniczy warszawski w latach 1925–1926.
Życiorys Urodził się 12 października 1858 w Zakroczymiu w mieszczańskiej rodzinie Stanisława i Katarzyny z Mierzejewskich. Kształcił się w gimnazjum w Warszawie. Studia filozoficzno-teologiczne rozpoczął w 1875 w Metropolitarnym Seminarium Duchownym w Warszawie, skąd w 1978 został skierowany do Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie w 1882 uzyskał magisterium z teologii. Również w Petersburgu 2 września 1881 przyjął święcenia prezbiteratu. Studia teologiczne kontynuował w latach 1884–1885 w Innsbrucku i w Rzymie.
Pracował jako wikariusz w Białej Rawskiej i w Parafii św. Antoniego w Warszawie. W latach 1887–1898 był rektorem Kościoła św. Józefa w Warszawie, wskutek interwencji władz carskich został przeniesiony na wikariat Parafii Świętego Krzyża w Warszawie. Od 1906 do śmierci piastował urząd proboszcza Parafii św. Barbary w Warszawie. W 1883 został notariuszem w konsystorzu warszawskim. Był także egzaminatorem posynodalnym i cenzorem ksiąg religijnych.