151-153, http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication?id=138143&from=&dirids=1&tab=1&lp=1&QI=. 18 lipca 1918 wstąpił do Polskiej Armii w Stanach Zjednoczonych. W 1919 został naczelnym lekarzem obozu instrukcyjnego, a następnie, 25 maja tego roku, szefem służby zdrowia Armii Polskiej we Francji. Wiosną tego roku, po powrocie „Błękitnej Armii” do kraju mianowany został szefem sanitarnym Frontu Południowo-Wschodniego, a później Frontu Pomorskiego. 1 stycznia 1920 oficjalnie przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu podpułkownikaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 17.01.1920 r., s. 6. 18 marca 1920 objął obowiązki na stanowisku szefa Sekcji Higieny w Departamencie Sanitarnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera. Następnie kierował służbą sanitarną Ekspozytury Naczelnego Dowództwa WP oraz był pełnomocnikiem szefa Departamentu Sanitarnego MSWojsk. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 71. lokatą w korpusie generałów.