W okresie 1993–1995 przetłumaczył na polski powieść Bułhakowa „Mistrz i Małgorzata” (opubl. w 1995). Od 1993 był redaktorem naczelnym dwujęzycznego (w języku polskim i rosyjskim) rocznika „Studia Litteraria Polono-Slavica” wydawanego przez Instytut Slawistyki PAN.
Od 1969 do 1983 był członkiem Związku Literatów Polskich, w 1977 został członkiem Polskiego PEN Clubu. W 1980 został członkiem Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. W 1989 został członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Po wprowadzeniu stanu wojennego od grudnia 1981 do października 1982 był internowany.
W 1963 ożenił się z Wierą z domu Gdalewicz (1933–2014), rusycystką.
Zmarł nagle 15 maja 1997 w Warszawie, spoczął na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 3 Tuje-3-4).
Twórczość W książkach o literaturze rosyjskiej XX wieku: Zaproszenie do podróży (1977), Spór o Rosję (1981), Jeszcze Rosja nie zginęła (1988), Mistrz i Diabeł (1987) – popularyzował w Polsce twórczość pisarzy, którą uważał za wartościową artystycznie i poznawczo. Przy wszelkich ograniczeniach, jak kompromisy i przemilczenia, jakimi zostało okupione jej istnienie w oficjalnym obiegu wydawniczym w ZSRR, próbował przemycać cenzurowanych autorów do polskiej świadomości literackiej.