thumb|240px|Ołtarz główny Kościół św. Wojciecha w Elblągu (niem. St. Adalbertkirche) – jest pierwszą katolicką świątynią wybudowaną na terenie Pangritz-Kolonie - dzielnicy włączonej w 1913 roku w obszar Elbląga. Znajduje się w północno-zachodniej części Elbląga przy ulicy Wiejskiej.
W bezpośrednim sąsiedztwie kościoła znajduje się cmentarz parafialny.
Historia thumb|240px|Widok z wieży katedry św. Mikołaja na kościół św. Wojciecha(pierwszy z lewej strony) i na kościół św. Pawła W drugiej połowie XIX wieku na północnych przedmieściach Elbląga - robotniczej kolonii Pangritza mieszkało ponad 2200 mieszkańców, wśród których ok. 1000 stanowili katolicy. Z powodu dużej odległości od kościoła św. Mikołaja - jedynej ówczesnej parafii katolickiej w Elblągu, w 1869 roku utworzono fundusz budowy kościoła w odległej dzielnicy. W roku 1882 parafia św. Mikołaja zakupiła ziemię wraz ze stojącą na niej karczmą na wzgórzu zwanym Neue Welt. Starą karczmę zaadaptowano na kaplicę. Mieściła ona tylko ok. 100 osób. Z okazji 900 rocznicy śmierci św. Wojciecha, którą obchodzono w diecezji warmińskiej, biskup warmiński Andreas Thiel zarządził w 1896 roku wybudowanie kościoła pod wezwaniem św. Wojciecha w Kolonii Pangritza(od 1913 roku dzielnica Elbląga) oraz przeprowadzenie na ten cel kolekty.