W obozie pod Pilznem powrót hetmanów, którzy ponieśli porażkę, wywołał ogromne oburzenie. Osiągnęło ono szczyt 28 lub 29 września na spotkaniu przedstawicieli wojsk taboryckich. Powszechny gniew skierowany był szczególnie przeciwko Janowi Pardusowi, którego uważano za głównego winowajcę katastrofy, oraz duchowemu przywódcy wspólnoty taboryckiej, Prokopowi Wielkiemu, który bronił pokonanego hetmana. W rezultacie zamieszek Prokop został oskarżony przez nieznanego uczestnika incydentu o nadużycie stanowiska, w wyniku czego podhetman Twaroh uderzył go w głowę stołkiem. Ostatecznie został skuty i uwięziony wraz z Janem Pardusem i innym dowódcą. Więźniowie zostali zwolnieni dopiero po kilku dniach.
Bawarski hrabia palatyn Johann, który leżąc krzyżem przed ołtarzem kościoła w Neunburgu modlił się o powodzenie swoich wojsk, pozostawił w kościele na pamiątkę swój sztandar, który przechowywano tam aż do XIX wieku.
Upamiętnienie thumb|Pomnik bitwy pod Hiltersried Pierwsza bawarska sztuka o bitwie (Max Kurz, Die Schlacht bei Hiltersried), o patriotycznym wydźwięku, została wystawiona już w 1894 roku. Z okazji 500. rocznicy bitwy w 1933 roku w Hiltersried wzniesiono pomnik, a w Neuburgu wystawiono dramat Hussitengeißel Fritza Hackera (premiera w 1923 roku).