Ukazywały się wówczas bardzo liczne publikacje geopolityczno-statystyczne, zawierające drobiazgowe wykazy miast i jednostek administracyjnych poszczególnych państw, liczby mieszkańców w podziale na wyznania i grupy etniczne, różnorodnych obiektów gospodarczych (fabryki, kopalnie, porty), militarnych (twierdze, bazy), kulturalnych (świątynie) oraz ilość wytworzonych produktów, zwłaszcza eksportowych. Podręczniki tego typu mogą stanowić podstawę oszacowania potęgi państwa, możliwości ich ekspansji lub szans na ewentualną skuteczną obronę. Jednocześnie geografia, pod której nazwą kryła się geopolityka, już w XVIII w. stała się cenionym narzędziem zarządzania państwami, co zbiegało się rozpoczęciem imperialnej rywalizacji francusko-angielskiej. W Anglii geografia znalazła się w programach studiów humanistycznych, stając się z czasem płaszczyzną łączącą środowiska naukowe z władzą polityczną, przygotowując podłoże dla rodzącego się angielskiego imperializmu. Program studiów geograficznych w Oxford i Cambridge akcentowały praktyczne aspekty związane z żeglugą, handlem i eksploatacją krajów zamorskich, uzasadniając zarazem działania zmierzające do budowy mocarstwa.