Elektrociepłownia Białystok – elektrociepłownia w Białymstoku w województwie podlaskim.
Historia
1908 – początek budowy pierwszej elektrowni w Białymstoku (potem EC I), koncesję otrzymała firma Geselschaft für Elektrysche Unternehmungen Berlin; 1 listopada 1910 – uruchomiono elektrownię w niej 2 maszyny parowe o mocy 600 kM z generatorami 329 kW, bazujące na napięciu 3 kV, oraz 2 kotły parowe firmy po 210 m² powierzchni ogrzewalnej na ciśnienie 12 atmosfer; 1912 – przejęcie elektrowni przez spółkę akcyjną Socjete Generale Belge; lata 20. XX wieku – rozbudowa o dodatkowe turbozespoły i kotły parowe; 1939 – moc elektrowni osiągnęła 10 700 kW, w województwie podlaskim działa w tym czasie 109 lokalnych elektrowni o łącznej mocy 19 128 kW; 1951 – reorganizacja Zjednoczenia Energetycznego Okręgu Białostockiego na 3 odrębne zakłady: Zakład Sieci Elektrycznych Białystok, Elektrownię Białystok i Rejony Zbytu Energii; 1958 – połączenie Zakładu Sieci Elektrycznych Białystok i Elektrowni Białystok; 1965 – początek budowy Elektrociepłowni EC II; 1967 – oddanie do eksploatacji pierwszego kotła wodnego WLM 38 w EC II, spięcie systemem ciepłowniczym EC I i EC II; 1974 – oddanie do eksploatacji ostatniego z kotłów wodnych WP 70; 1978 – oddanie do eksploatacji pierwszego bloku ciepłowniczego BC 50 (duoblok); 1990 – zamknięcie