Lata 90. W 1990 wydała swój pierwszy w karierze anglojęzyczny album studyjny pt. Unison. Wydawnictwo promowane było przez single: „(If There Was) Any Other Way, „The Last to Know”, „Unison” i „Where Does My Heart Beat Now?”, który trafił na czwarte miejsce amerykańskiej listy Billboard Hot 100. Również w 1990 podczas rozdania nagród Félix odmówiła przyjęcia statuetki dla najlepszej angielskiej artystki roku, tłumacząc, że „jest francuską, a nie angielską artystką”. W tym samym roku wraz z przyjaciółmi otworzyła sieć restauracji Nickels Grill & Bar w Kanadzie. W 1991 odebrała nagrodę Juno dla wokalistki roku i za album roku (Unison).. W tym samym roku wydała album pt. Dion chante Plamondon (w Europie wydany pt. Des mots qui sonnent), który zyskał status platynowej płyty we Francji, a także podpisała kontrakt sponsorsko-reklamowy z koncernem Coca-Cola i nagrała z Peabo Brysonem tytułowy utwór na ścieżkę dźwiękową filmu animowanego Walt Disney Pictures Piękna i Bestia. Singiel został nagrodzony Oscarem za najlepszą piosenkę (w 1992) i Grammy za najlepszy duet roku (w 1993). Dion umieściła piosenkę również na swoim kolejnym albumie, zatytułowanym po prostu Celine Dion.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Céline Dion · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.