Ordynariat Polowy Wojska Polskiego () – biskupstwo polowe (diecezja wojskowa) Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce obejmujące cały kraj oraz tereny polskich kontyngentów wojskowych. Ordynariat pełni posługę kapłańską pośród żołnierzy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Kapelani Ordynariatu Polowego posiadają stopnie wojskowe. Najniższym stopniem kapłanów jest podporucznik, najwyższym – generał dywizji. Zwierzchnikiem ordynariatu jest biskup polowy.
Katedrą polową Wojska Polskiego jest kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski przy ul. Długiej w Warszawie. Siedziba Ordynariatu mieści się w dawnym budynku Komendy Miasta przy ul. gen. M. Karaszewicza-Tokarzewskiego 4.
Historia thumb|Siedziba Ordynariatu Polowego przy ul. gen. M. Karaszewicza-Tokarzewskiego 4 w Warszawie Ordynariat został ustanowiony w miejsce działającego w latach 1945–1989 Generalnego Dziekanatu Wojska Polskiego. Tradycją nawiązuje do ustanowionej 5 lutego 1919 przez papieża Benedykta XV Polowej Kurii Biskupiej i ordynariatu polowego istniejącego w II Rzeczypospolitej.
Ordynariat Polowy obejmuje 64 księży i ok. 300 tys.