Erlik wraz z Kudajem (Ülgenem) uczestniczył w stworzeniu ziemi: zatonął pod wodą i wyciągnął pierwotny muł, z którego Kudaj stworzył ziemię. Zatrzymał jednak resztki szlamu w ustach, a następnie wyrzucił go na płaską powierzchnię stworzoną przez Ülgena. W rezultacie na ziemi pojawiły się nieregularności – góry, wzgórza i bagna. Według Ülgena zepsuło to idealnie gładką powierzchnię Ziemi.
Erlik przez chwilę błagał Kudaja o Księżyc i Słońce i nie chciał wracać, a potem Kudaj, chwytając księżyc i słońce, szybko wstąpił na Ziemię i przybił je do niebieskiego Nieba.
Erlik kusił jedzeniem psa, który pilnował człowieka stworzonego przez Ülgena; następnie przeniknął do niego i tchnął w niego duszę. W tym samym czasie zepsuł człowieka stworzonego przez Kudaja, dlatego mężczyzna był pokryty wełną, a Kudaj musiał go wyczyścić, a nawet ogolić.