Od VII w. p.n.e. akrolitem zastępowano w starożytnej Grecji prymitywniejszy ksoanonEncyklopedia sztuki starożytnej. Warszawa: Wyd. Artystyczne i Filmowe / Wyd. Naukowe PWN, 1998, s. 346.. Znany w starożytności był opisany przez Pauzaniasza akrolit Ateny Areja w Platejach wykonany przez Fidiasza. Jego trzon (korpus) wykonany ze pozłacanego drewna, fragmentarycznie obity był złoconą blachą, natomiast twarz, ręce i stopy wykonano z marmuru pentelickiegoJ.A. Ostrowski: Słownik artystów starożytności, dz. cyt., s. 86.. Technikę tę szeroko stosowano w VI wieku p.n.e., później zaniechano jej na skutek kolejnych udoskonaleń w rzeźbie statuarycznej.
W okresie klasycznym akrolity wykonywano wykorzystując kosztowniejszą technikę chryzelefantyny – przez łączenie drewna z okładziną ze złota i kości słoniowej (najwybitniejsze przykłady to inne dzieła Fidiasza – posągi Ateny Partenos i Zeusa Olimpijskiego)J.A. Ostrowski: Słownik artystów starożytności, dz. cyt., s.