Aleksander Stefan Fiut (ur. 24 czerwca 1945 w Żywcu) – polski historyk literatury, krytyk literacki, eseista.

Życiorys Syn urzędnika Władysława Fiuta i Jadwigi z d. Jakubiec. W 1963 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Żywcu. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach pracował w bibliotece w Krakowie.

Debiutował w 1972 na łamach miesięcznika „Profile”, wydawanego w Rzeszowie. W 1974 obronił doktorat dotyczący twórczości Wilhelma Macha (promotor Tomasz Weiss). Zajmował się od lat 70. twórczością Czesława Miłosza, którego poznał osobiście jeszcze przed przyznaniem poecie Literackiej Nagrody Nobla. Przeprowadził z pisarzem serię rozmów, które ukazywały się wielokrotnie w wydaniach książkowych, po raz pierwszy w 1981, a ostatnio jako tom „Dzieł zebranych” poety. W 1988 na podstawie pracy pt. Moment wieczny. Poezja Czesława Miłosza otrzymał stopień doktora habilitowanego. Tytuł naukowy profesora uzyskał 24 kwietnia 1996, w tymże roku został mianowanym profesorem nadzwyczajnym, w 2002 na stanowisko profesora zwyczajnego.