Pavle Jurišić Šturm (właściwie Paul Sturm, ur. 22 sierpnia 1848 w Görlitz, zm. 14 stycznia 1922 w Belgradzie) – serbski generał pochodzenia łużyckiego.
Życiorys Uczęszczał do akademii wojskowych we Wrocławiu i Nancy. W wojnie francusko-pruskiej walczył jako sierżant po stronie Prus. Po wyjeździe do Serbii przybrał personalia Pavle Jurišić, których używał ze starym nazwiskiem Šturm. Brał udział w wojnach serbsko-tureckich, gdzie został wielokrotnie odznaczony i awansowany do stopnia kapitana. Brał również udział w Bitwie pod Sliwnicą podczas wojny serbsko-bułgarskiej. Później był kilkakrotnie przenoszony, a w sierpniu 1900 roku przeszedł na emeryturę. Jednak już rok później został przywrócony do czynnej służby.
Ze względu na przyjaźń z królem Piotrem I został mianowany jego pierwszym adiutantem i towarzyszył władcy we wszystkich podróżach. Podczas I wojny bałkańskiej dowodził Dywizją „Drina” i brał z nią udział w bitwie pod Kumanowem, po której otrzymał awans na generała. Podczas I wojny światowej został dowódcą serbskiej i dowodził nią w bitwach pod Cerem i Kolubarą, gdzie znacząco przyczynił się do zwycięstwa. Podczas ofensywy państw centralnych przeciwko Serbii jego armia broniła odwrotu całej armii serbskiej.