thumb|Diagram mechanizmu korozji wżerowej w wodzie zawierającej tlen Korozja wżerowa – korozja występująca tylko w pewnych miejscach w postaci plam lub wżerów często sięgając głęboko w materiał. Korozja wżerowa polega na tworzeniu lokalnych wżerów w wyniku zainicjowania reakcji anodowej przez jony aktywujące i reakcji katodowej w obecności czynników utleniających. Dno wżeru jest anodą i zachodzi tam roztwarzanie metalu. Otoczenie wżeru jest katodą i zachodzi tam redukcja tlenu. Narażone na nią są szczególnie metale, które normalnie się pasywują, na przykład stal nierdzewna i aluminium. Charakteryzuje się głębokim wnikaniem w metal przy stosunkowo niewielkich plamach na powierzchni.
Wystąpienie tego rodzaju korozji związane jest z wystąpieniem nieciągłości warstwy pasywnej. Jako źródła tych nieciągłości wymienia się wtrącenia, niedoskonałości metaliczne, uszkodzenia powierzchni lub wpływ związków chemicznych na warstwę pasywną. Najczęstszym inicjatorem korozji są chlorki i inne związki chloru.
W środowisku bogatym w związki chloru (woda morska, woda basenowa, instalacje chemiczne) konieczne jest zastosowanie stali zawierającej odpowiednie dodatki stopowe, np. odpowiednia zawartość molibdenu zwiększa odporność warstwy pasywnej na agresywne środowisko.