W latach 1909–1914 z własnej inicjatywy pracował w Krakowie na stanowisku inspektora szkolnego Okręgu Krakowskiego, „aby mieć wpływ na podnoszenie szkolnictwa ludowego”. Ponadto został członkiem Zarządu Towarzystwa Szkoły Ludowej. Odpowiadał za referat i inspekcję wszystkich szkół średnich. Łopuszański także kierował gimnazjami i seminariami nauczycielskimi w Białej, Orłowej na Śląsku Cieszyńskim oraz Krakowie. Tam przy kole TNSW utworzył sekcję pedagogiczną, którą kierował do wybuchy wojny w 1914.
W 1911 społecznie podjął dodatkową pracę jako dyrektor Wiejskiego Ogniska Wychowawczego w Prokocimiu koło Krakowa. Placówka była prowadzona przez Towarzystwo Szkoły Ludowej (był działaczem tej organizacjiT. Plaskota, Sportowcy narodowcy, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 4, red. K. Kawęcki, Warszawa 2024, s. 379.). W ośrodku tym przystąpił do realizacji swych założeń programowych, dotyczących konieczności zróżnicowania programu nauki według zainteresowań i uzdolnień uczniów. Pracował tam trzy lata.