Po przewrocie majowym w 1926 r. odszedł ze stanowiska wiceministra i został referentem Wydziału Programowego. Definitywnie pracę w ministerstwie zakończył 31 grudnia 1927 r. Jak utrzymywał odszedł na własną prośbę, lecz prawdopodobną przyczyną odejścia było żądanie ministra WRiOP Antoniego Sujkowskiego.
Po zakończeniu pracy w ministerstwie, powrócił do pracy w oświacie. W 1927 doprowadził do skutku swe wieloletnie zabiegi o odtworzenie Fundacji Sułkowskich z odzyskaniem jej bazy majątkowej, uczestniczył też w organizowaniu Kuratorium Fundacji. W 1928 został przez to Kuratorium powołany na stanowisko dyrektora Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich w Rydzynie. Tu realizował cel swego życia – stworzenie doświadczalnego ośrodka nowoczesnej pedagogiki dla polskiego szkolnictwa średniego. Wypracował nowoczesne metody wychowania w szkole średniej, opartego na wysokim poziomie nauki z zamiłowaniem do wybranego zawodu i zainteresowaniem sprawami społecznymi kraju. Metody te zaprezentował w swoich dwu książkach o gimnazjum w Rydzynie.