Kręcz szyi ułożeniowy (torticollis habitualis) Wynika z nawykowego nieprawidłowego ułożenia głowy bez zmian patologicznych w obrębie tkanek. W postaci wrodzonej jest to wynik wadliwego ułożenia płodu w łonie matki. W przypadku kręczu ułożeniowego zazwyczaj następuje samowyleczenie (w postaci wrodzonej po porodzie, w postaci wynikającej z wady wzroku lub słuchu po odpowiednim skorygowaniu tych wad).
Kręcz szyi nabyty (torticollis acquisitius) Stanowi wynik różnych zmian chorobowych, takich jak: urazowe uszkodzenie kręgosłupa w wyniku którego dochodzi do wadliwego ustawienia głowy jednostronne zmiany bliznowate tkanek miękkich zmiany zapalne, przykładowo w przebiegu gruźlicy choroby neurologiczne, takie jak gorączka Zachodniego Nilu choroby układowe, np. fibromialgia jednostronny niedowład lub porażenie wiotkie (kręcz powstaje po stronie przeciwnej do porażonej) kompensacja wady wzroku (torticollis ocularis) – zaliczany też do kręczu ułożeniowego kompensacja wady słuchu – zaliczany też do kręczu ułożeniowego.