thumb|Figura sarkofagowa Kazimierza III Wielkiego na jego grobie na Wawelu Kazimierz III Wielki (ur. 30 kwietnia 1310 w Kowalu, zm. 5 listopada 1370 w Krakowie) – król Polski w latach 1333–1370, ostatni monarcha z dynastii Piastów na tronie polskim. W historiografii jest uważany za jednego z najwybitniejszych władców Polski, najmłodszy syn Władysława I Łokietka i Jadwigi Bolesławówny.
Kazimierz III Wielki unormował stosunki z Królestwem Czech i zakonem krzyżackim. W 1335 roku uzyskał od czeskiego króla Jana Luksemburskiego zrzeczenie się pretensji do polskiego tronu w zamian za 200 000 kop groszy praskich. W 1343 roku, na mocy pokoju kaliskiego, odzyskał zajęte wcześniej przez Krzyżaków Kujawy oraz ziemię dobrzyńską, w zamian czasowo zrzekając się praw do Pomorza Gdańskiego. W 1348 roku zawarł w Namysłowie pokój z Czechami, uwarunkowany na zasadzie status quo, nie rezygnując wówczas z praw do Śląska. Ostateczne zrzeczenie się praw do Śląska nastąpiło na mocy układu w Pradze w 1356 roku. Najważniejszym sojusznikiem Kazimierza Wielkiego na arenie międzynarodowej było Królestwo Węgier.