W latach 70. i 80. Unimor należał do Zjednoczenia Przemysłu Elektronicznego UNITRA. W roku 1977 podjęto bardzo małoseryjną produkcję wzorowanej na Tele-Spiel ES-2201 konsoli (TELE-SET GTV 881) na kartridże, do której była tylko jedna gra - odmiana Ponga, wykorzystująca jako kontrolery potencjometry. Grę zaprogramowano z elementem losowości; piłeczka mogła losowo skręcić w innym kierunku, niż powinna, autorzy twierdzili, że imitować to ma nagłe podmuchy wiatru. Wciskając przycisk serwu, gracz mógł też skierować piłeczkę w inną stronę, dezorientując przeciwnika, choć sami twórcy – nie zablokowawszy tego rozwiązania – uznawali za niesportowe i zabronione. Prędkość piłeczki w grze regulowano przekręcając śrubkę w obudowie kartridża, zaś szybkość przesuwania się paletek – analogicznie, przez przekręcenie śrubki w obudowie potencjometru. Mimo obietnic producenta, nie wypuszczono kartridży z innymi grami, a autorom „Bajrów polskich” udało się dotrzeć do konsoli o numerze seryjnym jedynie 1365, co wskazuje na niewielki wolumen produkcji urządzenia.