Michael Faraday (ur. 22 września 1791 w Newington Butts, zm. 25 sierpnia 1867 w Hampton Court) – angielski fizyk doświadczalny i chemik. Profesor Instytutu Królewskiego w Londynie (ang. Royal Institution) i Uniwersytetu Oksfordzkiego, członek Towarzystwa Królewskiego w Londynie (ang. Royal Society). Laureat najwyższych nagród naukowych jego czasów – dwóch Medali Copleya (1832 i 1838), dwóch Medali Królewskich (1835 i 1846) oraz Medalu Rumforda (1846)W 2021 roku Faraday pozostaje: jedną z tylko pięciu osób, które otrzymały Medal Copleya więcej niż raz; jedną z tylko pięciu osób, które otrzymały Medal Królewski więcej niż raz; jedną z tylko dwóch osób, które otrzymał obie nagrody więcej niż raz – obok Johna Herschela, który zdobył aż trzy Medale Królewskie, ale nie otrzymał Medalu Rumforda.. W 1842 otrzymał Pour le Mérite za Naukę i Sztukę.
Faraday to jeden z ojców elektrodynamiki klasycznej. Odkrył indukcję elektromagnetyczną – możliwość wytwarzania prądu elektrycznego przez ruch magnesu, co jest przejawem wytwarzania pola elektrycznego przez zmienne pole magnetyczne. Ścisły matematyczny opis tego zjawiska nazwano prawem Faradaya, będącym jednym z podstawowych równań Maxwella.