Autorka pisze również, że „Rozwijanie umiejętności estetycznego wartościowania jest jednym z warunków rozwoju osobowości współczesnego człowieka”.
W ostatnich czasach wzmaga się troska o jakość człowieka, o jego postawy, wrażliwość, wyobraźnię, ponieważ problemem staje się sposób widzenia świata, stosunki międzyludzkie i indywidualna tożsamość osoby ludzkiej. Niepokój budzi narastający konformizm ludzkich zachowań, utrata poczucia podmiotowości, zachwianie sfery wartości i służby człowiekowi.
Wychowanie do sztuki ma charakter inicjacji kulturalnej, przygotowuje człowieka do akceptacji różnorodnych zjawisk artystycznych. Wychowanie przez sztukę określa horyzonty kształcenia człowieka w zakresie szerszym niż wrażliwość estetyczna, która stanowi jego podstawę. Pobudza uczucia o charakterze moralnym i społecznym, pełniąc jednocześnie humanistyczną funkcję poznawczą: uczy współprzeżywania i kształci zdolność do empatii. Współczesny świat coraz bardziej pobudza i mnoży u człowieka potrzeby konsumpcyjne, a zaniedbuje potrzeby wyższego rzędu, w tym kulturalne. Wymagają one zabiegów wychowawczych, aby stały się potrzebami ważnymi dla człowieka.