Stanisław Igar, właśc. Czesław Kubiak (ur. 14 lipca 1918 w Płocku, zm. 29 grudnia 1987 w Krakowie) – polski aktor teatralny i filmowy.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wiktora Kubiaka i Heleny z Ihnatowiczów. Ukończył Gimnazjum im. Małachowskiego w Płocku i w 1937 rozpoczął studia na Wydziale Sztuki Aktorskiej Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie. Latem 1939 odbywał praktykę w warszawskiej rozgłośni Polskiego Radia jako spiker.
W czasie okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie, był słuchaczem konspiracyjnego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej, w 1944 występował w jawnych teatrach Nowości i Maska, z którym wyjeżdżał na występy do Krakowa. W końcu 1944 znalazł się w Lublinie, gdzie w radiostacji „Pszczółka” prowadził Teatr Wyobraźni Polskiego Radia.
Zadebiutował 8 marca 1945 jako aktor rolą Radosta w Ślubach panieńskich Aleksandra Fredry w reżyserii Zygmunta Bończy-Tomaszewskiego w Teatrze Popularnym w Warszawie, w którym występował do września 1945. Ukarany przez Sąd Weryfikacyjny Związku Artystów Scen Polskich za pracę w teatrach jawnych podczas wojny, musiał na pewien czas przerwać występy. Został nauczycielem w liceum w Olsztynie, z Kazimierzem Błaszczyńskim prowadził amatorski Teatr Młodych im. Michała Kajki (1946–1947) i uczył młodzież sztuki aktorskiej.