Stanisław Szurlej (ur. 21 listopada 1878 w Lutczy, zm. 10 sierpnia 1965 w Londynie) – polski doktor nauk prawnych, adwokat, publicysta, pułkownik audytor Wojska Polskiego.
Życiorys Stanisław Szurlej urodził się 21 listopada 1878 roku w Lutczy w powiecie strzyżowskim jako najmłodsze z sześciorga dzieci grabarza Jana (1828–1902) i Katarzyny z Pańkowskich (1835–1901). Uczęszczał do szkoły w Lutczy, do gimnazjum w Rzeszowie i do Gimnazjum Wyższego w Sanoku. Był absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1902 doktor nauk prawnych, od 1909 adwokat. W 1910 otworzył we Lwowie kancelarię adwokacką przy ulicy Akademickiej 2. Od 1920 prowadził kancelarię przy Alejach Ujazdowskich 18 w Warszawie.
W czasie I wojny światowej służył jako oficer artylerii w armii Austro-Węgier. W wojnie z bolszewikami dowodził baterią artylerii. Po jej zakończeniu zweryfikowany został w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów artylerii. Wchodził w skład Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie. W 1924 był oficerem rezerwy 1 pułku artylerii najcięższej w Warszawie. W 1929 został przeniesiony do pospolitego ruszenia, z zachowaniem przydziału do 1 pan. Dziesięć lat później zajmował 11.