mały|BM-13 Katiusza podczas ostrzału Niekierowany pocisk rakietowy – rodzaj pocisku rakietowego nieposiadający możliwości kierowania lotem ani korygowania jego toru, w odróżnieniu od kierowanych pocisków rakietowych. Niekierowany pocisk rakietowy leci po wystrzeleniu po torze balistycznym, a względną celność zapewnia odpowiednie ustawienie wyrzutni, przy znanych parametrach napędu pocisku. Niekierowane pociski funkcjonalnie składają się z dwóch głównych zespołów: głowicy bojowej i układu napędowego (silnika rakietowego lub silników i koniecznych do ich pracy instalacji, w tym zapasu paliwa).
Niekierowane pociski rakietowe są historycznie najstarszym rodzajem pocisków rakietowych, używanym już przynajmniej od średniowiecza. Ponieważ wykazują liczne wady, przede wszystkim małą celność, zwłaszcza przy dużym zasięgu, od końcowego okresu II wojny światowej są w znacznym stopniu zastępowane przez kierowane pociski rakietowe. Zaletą niekierowanych pocisków rakietowych jest za to znacznie niższa cena i stopień komplikacji.