Miasto należało do książąt Saksonii-Wittenbergi. Po bezpotomnej śmierci ostatniego księcia z dynastii askańskiej w 1423, Elektorat przeszedł w ręce Wettynów, którzy założyli tu swoją rezydencję. Po podziale lipskim w 1485, Torgau przejęli Wettyni z linii ernestyńskiej. Obok Weimaru Torgau stał się najważniejszą siedzibą tej gałęzi rodu. Od 1525, Torgau stał się samodzielną rezydencją. Po bitwie pod Mühlbergiem w 1547, Torgau przeszło w ręce Wettynów z linii albertyńskiej.
thumb|left|250px|Widok na Torgau z 1650 W XVI wieku miasto stało się siedzibą elektora saskiego, dla którego został rozbudowany nad Łabą monumentalny zamek Hartenfels.
W wyniku reformacji, kiedy to miasto opowiedziało się za naukami Marcina Lutra, władze miasta zamknęły istniejące tu klasztory w 1523. Mieszkańcy Torgau niszczyli obrazy i rzeźby przedstawiające świętych, splądrowali tamtejszy klasztor Franciszkanów. Miasto stało się silnym ośrodkiem luteranizmu. Katarzyna von Bora, żona Marcina Lutra, została pochowana w tutejszym kościele NMP (Marienkirche). W 1530 sformułowane zostały tu Artykuły torgawskie, stanowiące podstawę wyznania augsburskiego.
W latach 1697–1706 i 1709–1763 miasto leżało w granicach unijnego państwa polsko-saskiego.