W 1417 Erazm toczył spór z Hektorem kanonikiem z katedry poznańskiej o trzech kmieci oraz o siekierę w sprawie dotyczącej szkód dokonanych na granicy posiadłości. W latach 1417-1418 Erazm Naramowski był w sporze z siostrą Agnieszką, żoną mieszczanina poznańskiego Henryka. W 1417 sąd wyznaczył im termin zawarcia ugody do 25 grudnia tego roku. W 1418 Erazm dowodził przed sądem, że kupił Naramowice za pieniądze po ojcu, a nie za pieniądze po matce, o które go pozwała Agnieszka.
W latach 1467-1497 właścicielem we wsi był syn Jana Naramowskiego oraz wnuk Erazma Naramowskiego dworzanin królewski Jan Naramowski. W latach 1462-1467 sprzedał on Naramowice z zastrzeżeniem prawa odkupu Zetom, którzy od nazwy majątku przyjęli odmiejscowe nazwisko Naramowskich i nazywali się tak jak dotychczasowi posiadacze Naramowic – Naramowscy Rosmanowie. Po sprzedaniu wsi Mikołaj Naramowski syn Jana a wnuk Erazma był dworzaninem króla polskiego Władysława Jagiełły, później króla Czech, a w 1480 nabył młyny podmiejskie koło Kalisza. Swoim dworzaninem nazywał go również król polski Jan Olbracht.