thumb|Polski ORP „Mewa”, typu Orlik Niszczyciel min – klasa okrętów obrony przeciwminowej w grupie okrętów specjalnych, przeznaczonych do selektywnego poszukiwania, dokładnej lokalizacji i zwalczania min morskich, głównie na akwenach przybrzeżnych.
Historia Koncepcja nowego rodzaju jednostek przeciwminowych pojawiła się w latach 70. XX wieku, wskutek powstawania coraz bardziej zaawansowanych konstrukcji min, oraz doświadczeń wyniesionych przez siły NATO podczas trałowania Kanału Sueskiego w 1973 roku. Pierwszymi specjalnie zaprojektowanymi niszczycielami min były francuskie okręty typu Circe, z których pierwszy wodowano w 1970 roku. Były to pierwsze okręty małomagnetyczne o kadłubie zbudowanym z laminatów poliestrowo-szklanych i drewna, nie wyposażone w klasyczne trały. W 1973 roku do służby wszedł brytyjski trałowiec doświadczalny HMS „Wilton”, który stanowił znaczącą modyfikację trałowców typu Ton. Był również okrętem małomagnetycznym o kadłubie zbudowanym z laminatów poliestrowo-szklanych i posiadającym wiele cech niszczyciela min. W 1980 roku Królewska Marynarka Wojenna wprowadziła HMS „Brecon”, pierwszą budowaną od podstaw brytyjską jednostkę omawianej klasy, należącą do typu Hunt.