Sancho III Upragniony, Sancho III el Deseado (ur. ok. 1134, zm. 31 sierpnia 1158) – król Kastylii od 1157 r.
Życiorys Najstarszy syn cesarza Hiszpanii Alfonsa VII i Berengueli, córki hrabiego Barcelony – Ramona Berengera III. Przydomek wiąże się z kilkuletnim oczekiwaniem rodziców (ich ślub odbył się w 1128 r.) na potomka. Od 1152 r. jego macochą była córka Władysława II Wygnańca, Ryksa. Żonaty z Blanką, córką króla Nawarry – Garcii IV (ślub 30 stycznia 1151 r.).
W ostatnich latach życia ojca Sancho współrządził państwem. Brał udział w walkach z Almohadami. Alfons VII podzielił królestwo pomiędzy swoich synów. Starszy Sancho otrzymał Kastylię i zwierzchnictwo nad uznającymi podległość Alfonsowi VII państwami (Aragonia, Nawarra, Barcelona oraz kilka państewek mauretańsko-hiszpańskich), Ferdynand II – León. Po objęciu władzy Sancho musiał użyć demonstracji zbrojnej, aby władcy: Aragonii – Petronela i Nawarry – Sancho VI uznali zwierzchnictwo króla Kastylii potwierdzone traktatem zawartym w 1157 r., umocnionym małżeństwem siostry Sancha III, Sanchy, z władcą Nawarry Sanchem VI. Król inicjował powstanie zakonu Calatrava, którego zadaniem była obrona zamku Calatrava przed Maurami.