thumb|Panna cotta z dodatkiem owocowym Panna cotta (wł. dosł. „gotowana śmietanka”) – rodzaj deseru pochodzenia północnowłoskiego (wymienia się Emilię-Romanię, Piemont lub Toskanię).
Śmietankę podgrzewa się razem z żelatyną oraz różnymi dodatkami (wanilia, mus owocowy, skórka cytrusowa), a następnie wylewa do krągłej foremki. Po przestudzeniu otrzymaną w ten sposób babeczkę wykłada się do góry dnem i przybiera, najczęściej owocami albo sosem owocowym.
Historia Nazwa panna cotta nie pojawia się we Włoskich książkach kucharskich wydanych przed 1960, mimo to często wymienia się ją jako tradycyjny deser pochodzący z północnowłoskiego regionu Piemont. Jedna z niepotwierdzonych historii głosi, że danie to wynalazła pewna Węgierka z Langhe na początku XIX wieku. Angielski słownik z 1879 r. wspomina o daniu zwanym latte inglese (dosł. „angielskie mleko”), przygotowywanym ze śmietanki gotowanej z żelatyną i formowanej, chociaż inne źródła podają, że latte inglese przygotowuje się z żółtek jaj, tak jak crème anglaise;